30.05.2013

Pantofelki wcale nie do chodzenia

XVIII-wieczne suknie były piękne. Być może i były niewygodne, ale przynajmniej dało się nosić je przez kilka godzin, a nawet się do nich przyzwyczaić. XVIII-wieczne buciki też były piękne. Ale w nich nawet najbardziej wytrzymałe arystokratki nie były w stanie chodzić. 


Les robes de XVIIIe étaient belles. Et pas trop mal à l'aise. Les chaussures de XVIII  étaient belles aussi. Mais les porter étaient impossible! 



Źródło obrazka.

Co sprawiało, że były one aż tak niewygodne? Przede wszystkim fakt, że nie rozróżniano wtedy butów na prawy i lewy. I wcale nie świadczyło to o ich uniwersalności, wręcz przeciwnie- noszenie ich było nieprawdopodobne dla nikogo! 


Pourquoi ils étaient si inconfortable? Parce qu'on ne les partagait pas aux droit et gauche. Alors, ils n'étaient pas bons pour chaque pied! 


Źródło obrazka.
Ich następny problem dotyczył umiejscowienia obcasa. Jak zauważyliście, był on zazwyczaj dość wysoki, umiejscowiony pomiędzy podeszwą a piętą, co sprawiało, że trudno było w nich utrzymać równowagę. 


Un problème suivant, c'était le talon. Il était très haute et il se trouvait à la place inconvenant. Par consequent, les gens avaient  un problème avec tenir en équilibre. 




Być może i nie nadawały się do chodzenia, ale za to jakie były piękne! Obcas wykonywany był z drewna, sam zaś pantofelek ze skóry lub jedwabiu. Zazwyczaj spinane były z przodu za pomocą ozdobnej klamry, ale zdarzały się także frędzelki lub wstązki. 



Peut-être ils n'étaient pas confortable, mais ils étaient si belle! Ils étaient fait aux cuir ou soie et les talons- au bois. Ils étaient boucler par les boucles décoratives.  


Źródło obrazka.


W XVIII wieku istniały dwa rodzaje butów. Pierwszym były te oficjalne, zazwyczaj na większym obcasie, których elementem charakterystycznym były zabudowane pięty. 



Il existait deux genres des chaussures au XVIIIe. Les premiers, c'étaient les chaussures officiels à haute talon. 


Źródło obrazka.
Źródło obrazka.
Buty są  jednym z bohaterów "Marii Antoniny". Nie odzwierciedlają one dokładnie wyglądu tych XVIII-wiecznych, a jedynie oddają ich charakter. Lecz co z tego, skoro i tak są przepiękne?


Les chaussures sont un des héros de "Marie Antoinette". Ils ne sont pas identiques, mais ils montrent leurs caractère. Et ils sont très beaux!


Źródło obrazka.

Kolejnym rodzajem były mulety, czyli domowe buciki na niskim obcasie i o odsłoniętej pięcie, przypominające dzisiejsze klapki. 


Un genre suivant, c'étaient les mules- les chaussures quotidiennes à bas talon. Ils ressemblent des chaussons. 


Źródło obrazka.

Źródło obrazka.
I mulety z "Marii Antoniny":


Ici, on a les mules de "Marie Antoinette":


Źródło obrazka.
Źródło obrazka.
W XVIII wieku bardzo popularne były obrazy, na których kobiety kokieteryjnie wysuwały swoje buciki spod sukni. 


A XVIIIe on peut trouver beaucoup de tableaux dont les femmes montrent ses chaussures. 


Źródło obrazka.

Źródło obrazka.

Źródło obrazka.






Wszystkie panie, które chciałyby uzupełnić prawidłowymi butami swoją historyczną stylizacją, mogą zakupić je u American Duchess. Jest to jedyna firma, która zajmuje się produkowaniem obuwia historycznego (a zarazem wygodnego). 



Toutes les femmes qui veulent porter les chaussures historiques, peuvent les acheter chez American Duchess. C'est un firme qui crée les chaussures historiques, mais confortables. 


Źródło obrazka.

Źródło obrazka.
Można także wykonać je samemu, tak jak najbardziej uzdolniona spośród blogerek Augustintytar. 


On peut les créer seul aussi, comme Augustintytar, la plus talenteuse femme des blogs costumés. 


Źródło obrazka.

Źródło obrazka.
I to już wszystko o XVIII-wiecznych bucikach. Osobiście jestem nimi oczarowana! A Wam, jak się one podobają? 


C'est tout aux chaussures de XVIIIe. Moi, je les adore! Et vous, qu'est-ce vous en pensez? 



Pozdrawiam,

Gabrielle 

14 komentarzy:

  1. Eh, marzą mi się takie butki jak w "Marie Antoinette". Są śliczne i zapewne wygodne. :)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Jejku, mi też, i to bardzo! Zwłaszcza te różowe z falbankami :)

      Usuń
  2. Są przeurocze, chociaż przód kojarzy mi się troszkę z kopytkami ;) Ale nie miałam pojęcia, że nie rozróżniano prawych i lewych! Kobiety z drobnymi stópkami nie miały pewnie większych problemów, ale ja z moimi nieregularnymi palcami u stóp chyba bym się trochę męczyła :D

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Rozróżnianie butów na prawy i lewy pojawiło się dopiero w XIX wieku :D Ale wiesz, pewnie do wszystkiego można się przyzwyczaić :D

      Usuń
    2. Haha, pewnie tak :P Jako dziecko często nie zauważałam, że ubrałam buty na odwrót :D I dało się!

      Usuń
    3. Dokładnie! Tylko wiesz, dziecięce buty jeszcze są płaskie :D

      Usuń
  3. Uwielbiam ten kształt obcasa. I atłasowe pantofelki z takimi właśnie obcasami miałam na nogach na własnym ślubie :) Myślałam, że będą niewygodne, ale przetańczyłam w nich całą noc i nie musiałam zmieniać butów na inne. Szkoda tylko, że nie da się kupić butów do chodzenia na co dzień z takimi właśnie obcasami.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Musiały być naprawdę śliczne :) Taki kształt można pewnie znaleźć tylko u American Duchess. Niestety, ceny tych bucików chyba niezbyt pasują do naszych realiów.

      Usuń
  4. co i gdzie planujesz studiować? :)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. To raczej nie tajemnica: filolofię polską :)

      Usuń
  5. Zawsze podziwiałam zmyśłność tych butów - ideałem byłą mała stópka, więc optycznie robiono wlaśnie kopytka - obcas pośrodku, długa spódnica i gotowe ;)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. I chyba mieli rację! Nie ma to jak mała stópka :D

      Usuń
  6. Mulety - o nie :D Ale zabudowane buty już mi się podobają. Chętnie sprawdziłabym na własnej skórze, jak się takie pantofelki nosi :)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Rzeczywiście, mulety musiały im strasznie spadać! Dokładnie! Ciekawe, czy bardzo trudno byłoby zrobić takie, jakie ma Augustintytar :)

      Usuń

Dziękuję za Twój komentarz! Jeśli masz do mnie jakieś pytanie, proszę, pozostaw je pod bieżącym wpisem (dzięki temu szybciej uda mi się na nie odpowiedzieć), albo wyślij mi wiadomość mailową: mgjot1@gmail.com.

Copyright © 2014 Modna Historia , Blogger